Róże historyczne w St.Albans

W tym szacownym rosarium widziałam przedstawicieli historycznych odmian ze wszystkich niemal grup. Nie robiłam zdjęć wszystkim  starym odmianom jak leci , z dwóch powodów, po pierwsze byłam już zmęczona -zrobiłam tyle zdjęć do tej pory, i tyle emocji było już za mną !!!!-robiłam zdjęcia tylko tym których nie znałam i tym które zrobiły na mnie wyjątkowe wrażenie...
Zaczynam od końca, ostatni rzut oka na tego cudnisia:) bardzo mi się podoba i chciałabym go mieć w swoim ogrodzie , ale niestety bez nazwy odmiany, ciężko mi będzie  go znaleźć....

Idąc równiutkim trawnikiem,- co prawda nie soczysto zielonym - ku wyjściu, ostatnie spojrzenia kieruję na  bujność brzeżnych  rabat zawierających współczesne odmiany . Pięknie !!! naprawdę - mimo zmęczenia-szkoda wychodzić,

Zaczynają się rabaty  odmian historycznych

Delambre klasyfikowana jako damascenka powtarzająca/ portlandka hodowli Roberta /Moreau z 1863 roku. Nie  mam i nie znam , ale  bardzo podobają mi się te ozdobne okrywy pąków kwiatowych...Za F.Joyaux cytuję

 Mirande czy też Miranda-damascenka powtarzająca kwitnienie, hodowcą tej odmiany jest Arthur de Sansal , stworzona przez tego hodowcę amatora   w roku 1869. Arthur de Sansal był zięciem Despreza z Brie, obaj byli miłośnikami, kolekcjonerami i hodowcami róż, w swojej posiadłości Farcy-les-Lys koło Melun Arthur de Sansal z wielkim entuzjazmem uzyskiwał swoje kreacje . 
W 1855 Cochet poświęcił temu hodowcy jedną ze swoich odmian , bardzo znaną i będącą wciąż  w obrocie remontantkę Arthur de Sansal.
Miranda ma bardzo charakterystyczny kwiat- luźny, o nierównych , jasno różowych płatkach.

Rose du Roi a Fleurs Pourpre klasyfikowana jako portlandka, czasami jako damascenka powtarzająca, co na jedno praktycznie wychodzi. Sport od Rose du Roi wyselekcjonowana przez Lelieura w 1812 roku.  Kolejna jej bardziej znana nazwa jest Mogador. Czasami spotyka się w literaturze różanej nazwę dla tej odmiany Roi des Pourpres , co jest błędem , gdyż tym mianem była oznaczona  galijka Descemeta z 1810 roku.
Kolor trudny do uchwycenia ,ale w tym wypadku  prawie się udało,  choć w rzeczywistości kwiat jest  bardziej bordowy.

Burgundiaca bardzo  historyczna centifolia nosząca mnóstwo nazw synonimicznych- między innymi Pompon de Bourgogne, R.centifolia parvifolia, R.pomponia, Bardzo charakterystyczna odmiana o drobniutkich listkach, z mnóstwem malutkich  różowych pomponików.
Mam tą odmianę, ale wokół niej jest sporo kontrowersji- chodzi o kolor kwiatów, ale tak teraz pomyślałam sobie, że może poprostu te  różnice w niuansach  kolorystycznych  zależą od ph podłoża, bo cechą najbardziej charakterystyczną są te maleńkie listeczki i pomponiki, nie znam innej takiej odmiany a w różnych rosariach spotyka się tą odmianę identyczną w listkach i kwiatach pomponikach , różny bywa kolor - raz jaśniejszy , raz ciemniejszy i to by mogło potwierdzać moje przypuszczenie że chodzi o ph ale też i warunki pogodowe.

Mousseux de Japon niesamowita mchówka z ok 1899 roku, z nieznanego hodowcy i  również nieznanego pochodzenia .Niesamowita ze względu na rodzaj  omszenia , nie napiszę co mchówka to inne omszenie ,ale śmiało mogę napisać , że  wśród mchówek występuje różnorodne omszenie i akurat na tej odmianie  jest  jednym z najbardziej spektakularnych.....Kolor kwiatu  i jego budowa jest cudna , zapachu ponoć brakuje . Ale na mnie zawsze największe wrażenie robi omszenie, powiedziałabym takie klasyczne, a   omszone są nie tylko okrywy kwiatowe, ale również pędy i to takim gęstym niemal sztucznym futerkiem.
Odmianę tę można  znaleźć również pod nazwą Moussu du Japon jak również  Muscosa japonica.

Alfred de Dalmas -na etykiecie  tutaj napisane jest - znany również jako Mousseline ,ale wg F.Joyaux  są to  dwie różne odmiany. Dwie odmiany - dwóch różnych hodowców i do tego bardzo podobne wg F.Joyaux, zaś u Jagera w jego Rosenlexikon Alfred de Dalmas jest opisany jako ciemniejszy  z płatkami purpurowo cielistymi ku brzegom cielistym.
Na większości zdjęć w różnych źródłach obie odmiany są niemalże jednakowe, dziś pewnie już się nie docieknie która jest którą...

James Mason -współczesna galijka hodowli Petera Bealesa z 1982 roku, boska!!!! Żeby znaleźć etykietę musiałam wleźć tam w głąb, Anglicy gapili się na mnie w osłupieniu ,ale musiałam znaleźć nazwę tej pięknoty .Nie dziwne, że piękna!!! powstała ze krzyżówki   Scharlachglut x Tuscany Superb - po takich rodzicach trudno nie być piękną !!! Obłędna czerwień, jeszcze czerwieńsza i jaskrawsza niż odmiana mateczna Scharlachglut ...
Słusznej wysokości krzew, ale sądząc po rodzicach musi też być zdrową odmianą.
Mam Scharlachglut u siebie już któryś sezon- zimuje bez jakiejkolwiek okrywy, jest zdrowa i będzie wielka choć może nie aż tak jak w cieplejszych klimatach na ok 4-5 metrów bo i takie widziałam....
U mnie myślę, że stanie na 2 metrach i tyle by wystarczyło.
A oczywiście  odmianę James Mason mam na liście do zdobycia...

Tuscany Superb to tatuś wyżej zaprezentowanego  Jamesa Masona  .....
Ta stara galijka hodowli Thomasa Rivers and Son z 1837 roku nosi też inne synonimiczne nazwy-River's Superb Tuscan i The Velvet Rose- najbardziej lubię tą ostatnią nazwę , bo określa jedną z cech płatków- ich  aksamitną strukturę...
Jest siewką od  Tuscany -starej galijki o pojedyńczym okółku płatków, cudnej aksamitnej teksturze no i boskim kolorze.
I jak przystało na galijki ,zwłaszcza stare ich odmiany- mrozoodporna i zdrowa.

Camaieux stara galijka hodowli Francuza niejakiego Gendrona z Angers hodowcy amatora z 1826 roku. Nie mam i nie znam tej odmiany.

Boule de Nanteuil ta pierwsza nazwa , która jest też na etykiecie jest błędna, nie jest synonimem - właściwa nazwa tej galijki   to  Comte Boula de Nanteuil , hodowli Francuza amatora o nazwisku  Roeser, który powołał ja do życia w   1834 roku a 3 lata później została  wprowadzona na francuski rynek przez J.P.Viberta.
Roeser pochodził z Crecy-en-Brie (Seine -et-Marne) i jest hodowcą innej bardzo znanej galijki w imieniu której na trwałe zapisał nazwę miejscowości w której żył i pracował. Mam na myśli mianowicie wcześniej powstałą  bo w 1828 roku  Belle de Crecy.

Marcel Bourgouin o nazwach synonimicznych  Belle des Jardins , Le Jacobin, hodowli  Francuza Jean- Baptiste Carboeuf z roku 1899 . Jest klasyfikowana jako galijka lub remontantka, choć nie wiem jak  to może być możliwe , aby ze związku mchówki Blanche Moreau i remontantki Abel Carriere powstała galijka, prędzej remontantka...te wiadomości powtarzam za HMF zaś mój guru F.Joyaux o Belle des Jardins pisze że jej hodowcą jest Guillot fils i że pochodzi z 1872 roku i że jest ostatnią  galijką powstałą w 19 stuleciu ,  o Marcelu Bourgouin jako odmianie w ogóle nie wspomina.
Z koleji  w Rosenlexikon Augusta Jagera jest opisana galijka Marcel Bourgoin  hodowli Carboeuf z  1899 roku, jest też opisana druga odmiana Louis Bourgoin hodowli Gillota z 1921 roku, klasyfikowana jako TH.
A co A.Jager pisze o Belle des Jardins?
Nie ma tej odmiany w jego encyklopedii, wspomina jedynie o galijce  Gloire des Jardins  hodowli Descemeta z 1815 roku a  o tej też wspomina F.Joyaux.
 O Le Jacobin  kolejnym synonimie  dla Marcel Bourgouin (Bourgoin) nie wspomina w swoich dziełach ani F.Joyaux ani A. Jager.